Ο ΝΑΖΙΣΜΟΣ ΚΑΙ Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΔΕ ΜΠΟΡΕΣΑΝ ΠΟΤΕ ΝΑ ΦΤΑΣΟΥΝ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟ!

Ανήμερα της επετείου του έπους του ‘40 σήμερα και ήδη τα παπαγαλάκια της δημοσιογραφίας αλλά και σύγχρονοι λωποδύτες της πολιτικής στα κανάλια της διαπλοκής, άρχισαν τα καθιερωμένα εμετικά λογύδριά τους περί φασιστικών καταλοίπων, για ναζιστικά και ολοκληρωτικά καθεστώτα που...θέλουν κάποιοι να αναβιώσουν σήμερα και έμμεσα χτυπούν την βαθιά γενετική ρίζα των Ελλήνων που αφορά την έννοια του Έθνους και της φυλής. Κατηγορούν πολλούς ότι είναι Μεταξικοί και θιασώτες της 4ης Αυγούστου, μπροστά στο μίσος αυτών των ανθελλήνων το ιστορικό λάθος που διαπράττουν περνά απαρατήρητο. Οι Έλληνες από την στιγμή της ύπαρξης τους στην γη πριν πολλές χιλιάδες χρόνια ήταν οι πρώτοι που έδωσαν την έννοια της φυλής και του Έθνους.

Η έννοια της πανελλήνιας Εθνικής συνείδησης, έστω και σε πρώιμο στάδιο• και η γνώση ότι υπάρχουν πολλά κοινά στοιχεία που ενώνουν τις διάφορες Ελληνικές φυλές και πόλεις-κράτη, κάτω από τον όρο «Έλληνες» δεν απουσιάζει («οἱ δὲ Ἕλληνες κατὰ τάξις τε καὶ κατὰ ἔθνεα κεκοσμημένοι ἦσαν» [«ηροδότου ιστορίαι», βιβλίο «πολύμνια»]), όπως δεν απουσιάζει και η κατανόηση της Ελληνικότητας («τὸ Ἑλληνικὸν ἐὸν ὅμαιμόν τε καὶ ὁμόγλωσσον καὶ θεῶν ἱδρύματά τε κοινὰ καὶ θυσίαι ἤθεά τε ὁμότροπα» [«ηροδότου ιστορίαι», βιβλίο «ουρανία»]).

Τα ιστορικά τεκμήρια είναι αρκετά. Ενδεικτικά: στους ολυμπιακούς αγώνες συμμετείχαν αποκλειστικά Έλληνες και την εξακρίβωση της Ελληνικότητάς τους την είχαν στην ευθύνη τους οι ελλανοδίκες η ελληνοδίκες (ελλην+δικη). Ο Ηρόδοτος αναφέρει χαρακτηριστικά την περίπτωση του βασιλέα της Μακεδονίας Αλέξανδρου Α' που αφού απέδειξε την ελληνικότητα του συμμετείχε στους αγώνες:• Ἀλέξανδρος δὲ ἐπειδὴ ἀπέδεξε ὡς εἴη Ἀργεῖος, ἐκρίθη τε εἶναι Ἕλλην καὶ ἀγωνιζόμενος στάδιον συνεξέπιπτε τῷ πρώτῳ» [«ηροδότου ιστορίαι», βιβλίο «τερψιχόρη»])

Στο εδάφιο 24 του πανηγυρικού του Ισοκράτους που είχε γράψει για τους εκατοστούς ολυμπιακούς αγώνες και αναγνώστηκε εκεί αναφέρει:«κατοικούμε σ’ αυτήν την χώρα, χωρίς να έχουμε εκδιώξει άλλους από εδώ, ούτε την καταλάβαμε βρίσκοντάς την έρημη, ούτε είμαστε μιγάδες ανακατεμένοι από διάφορα έθνη ανθρώπων, αλλά υπάρχουμε καλώς και γνησίως, διότι κατέχουμε την χώρα στην οποία γεννηθήκαμε και ζούμε καθ’ όλη την διάρκεια της ιστορίας μας, αφού είμαστε αυτόχθονες…»

Μνημεία της συνέχειας της ελληνικότητας των Ελλήνων αλλά και τις έννοιας του Έθνους είναι ακόμα η επιγραφή του Σιμωνίδη μετά την μάχη του Μαραθώνα: «Ελλήνων προμαχούντες αθηναίοι μαραθώνι, χρυσοφόρων μήδων εστόρεσαν δύναμιν» (μετάφραση: «αμυνόμενοι υπέρ των Ελλήνων οι αθηναίοι στον μαραθώνα, κατέστρεψαν τη δύναμη των χρυσοφορεμένων περσών»). Να θυμίσουμε, ότι στην νικηφόρα μάχη του μαραθώνα, απέναντι από τους 55.000 πέρσες, μαζί με τους 10.000 αθηναίους, συντάχθηκαν και 1.000 πλαταιείς, ενώ υπήρχε και στρατιωτική βοήθεια 1.000 οπλιτών από την Σπάρτη, που όμως έφτασε καθυστερημένα στο πεδίο της μάχης.

Αλλά και το σημείο μέσα από την τραγωδία Πέρσαι που μας αφηγείται ο Αισχύλος ο οποίος υπήρξε και μαραθωνομάχος και σαλαμινομάχος μας λέει: Ὦ παῖδες Ἑλλήνων ἴτε, ἐλευθεροῦτε πατρίδ’, ἐλευθεροῦτε δὲ παῖδας, γυναῖκας, θεῶν τέ πατρῴων ἕδη, θήκας τε προγόνων: νῦν ὑπὲρ πάντων ἀγών». (μετάφραση: «εμπρός, τέκνα των Ελλήνων, ελευθερώστε την πατρίδα, ελευθερώστε τα παιδιά σας, τις γυναίκες σας, τα ιερά των πατρογονικών θεών σας, τους τάφους των προγόνων σας• τώρα ο αγώνας είναι για τα πάντα»).

Θα μπορούσαμε να σας παραθέσουμε δεκάδες ακόμα αναφορές ιστορικών πάνω σε αυτό το θέμα αλλά πρέπει να επικεντρωθούμε αλλού. Ο ναζισμός και ο φασισμός υπήρξαν τρόποι έκφρασης του γερμανικού και του ιταλικού εθνικισμού και δημιουργήθηκαν μόνο γι αυτούς τους λαούς. Μας πολέμησαν με μίσος και με λύσσα και βρήκαν μπροστά τους γνήσιους απογόνους των Πλαταιών και της Σαλαμίνας.

Βρήκαν μπροστά τους μια χώρα ισχυρή ανοικοδομημένη κάτω από την σκέπη του Εθνικού καθεστώτος της 4ης Αυγούστου που ο αρχηγός Ιωάννης Μεταξάς ήταν επικεφαλής του. Ο γνήσιος Έλλην, ο γνήσιος Εθνικιστής ετοίμασε το Έθνος για πόλεμο μέχρι εσχάτων και έδωσε την κατάλληλη απάντηση στους βάρβαρους που θέλησαν να περάσουν δια περιπάτου στην πατρίδα μας και αν δεν είχε δολοφονηθεί ίσως τα πράγματα να ήταν πολύ διαφορετικά. Σήμερα λοιπόν επειδή το αρχέγονο των Ελλήνων αρχίζει να ξυπνά, όλα αυτά τα σκοτεινά κέντρα του τότε και του σήμερα ξεκίνησαν μια λυσσαλέα επίθεση στον Ελληνικό Εθνικισμό, στην μόνη δηλαδή αυθεντική έννοια αυτής της λέξης καθώς λίγοι πάνω σε αυτόν τον πλανήτη μπορούν να αποκαλούνται έθνη και όχι συνονθύλευμα.

Έχουν δοκιμάσει να μπολιάσουν με έννοιες ναζισμού και φασισμού όλους εμάς για να χάσουμε το έρεισμά μας στον λαό αλλά απέτυχαν -ο Ελληνικός λαός αγκαλιάζει και θέλει δίπλα τον ανθό της Ελληνικής φυλής, τους μαχητές του Έθνους και της πατρίδας, στην πρωτοπορία αυτούς που δείχνουν τον φωτεινό δρόμο του Ελληνισμού και κάνουν τους σκοταδιστές να χάνουν τον ύπνο τους. Ερχόμαστε κύριοι, είμαστε πολλοί, είμαστε χιλιάδες και αποφασισμένοι να πέσουμε υπέρ λαού και πατρίδος μέχρι την τελευταία ρανίδα τους αίματος μας. Όχι, δεν έχουμε καμία σχέση με ναζί και φασίστες γιατί για εμάς οι έννοια του Εθνικισμού και της πατρίδας πατάει πολλές χιλιάδες χρόνια πίσω και έχει πολλές δάφνες δόξας και ποταμούς αίματος για να υπάρχει ως σήμερα. Είμαστε αμείλικτοι τιμωροί όλων όσων σταθούν εμπόδιο μας μπροστά στον αγώνα για την απελευθέρωση του Έθνους.

Ζήτω η Αιώνια Ελλάς
Ζήτω το Έθνος

Μαύρος Καβαλάρης

πηγή: elnews.gr

Read more » Διαβάστε περισσότερα...

ΕΛΛΑΔΑ: Η ΧΩΡΑ ΠΟΥ ΘΑ ΞΑΝΑΓΡΑΨΕΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ!

Ἑλλάδα. Αὐτή ἡ λωρίδα γής ἦταν πάντα τό ἀνάχωμα ἀπέναντι στήν τυραννία, στή βαρβαρότητα, στήν ἐκμετάλλευση τοῦ ἀνθρώπου ἀπό τόν ἄνθρωπο. Σέ αὐτό τό ἀνθρώπινο τεῖχος ἀπό ἑλληνική σάρκα, συνθλίβονταν οἱ ὀρδές τῆς ἀνομίας, τῆς ἀσυδοσίας, τῆς κτηνώδους δύναμης ἐνάντια στόν πολιτισμό.

Ὅταν τελικῶς ἡ Ἑλλάδα ἔπεσε, ἐνσαρκωμένη στό κορμί τοῦ Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, ὅλη ἡ ἀνθρωπότητα βυθίστηκε στόν σκοτεινό μεσαίωνα. Στήν λήθη, στόν σκοταδισμό, στήν Ἱερά Ἐξέταση, στό δουλεμπόριο, τή δεισιδαιμονία καί τόν φανατισμό τοῦ Καθολικισμοῦ καί τῶν αἱρέσεων.

Ἔπρεπε πάλι νά ἀνάψει ἡ σπίθα ἡ ἑλληνική γιά νά φέρει τήν ἀναγέννηση, τό φῶς καί τό δικαίωμα στήν ζωή. Ἡ ἀρχή τῆς ἀρετῆς ξεκίνησε ἀπό τήν Ἑλλάδα ἀπό τήν ἀντίσταση στή βαρβαρότητα καί τή διαφθορά. 

Μή γελιέστε. Ὅτι ὄμορφο ὑπάρχει στόν πλανήτη, εἶναι ἑλληνικό. Ἀπό τήν δημοκρατία μέχρι τήν εὐνομία. Ἀπό τήν τέχνη μέχρι τήν καλλιτεχνία. Ἀπό τήν μόρφωση μέχρι τήν ἐπιστήμη. Ἀπό τήν ἄθληση μέχρι τούς ἀνθρώπινους ἄθλους διά μέσου τῶν αἰώνων. Τώρα τό σκοτάδι ἐπανέρχεται μέ τή μορφή τοῦ «χρηματοπιστωτικοῦ συστήματος». Ὁ παγκόσμιος ἀχταρμάς βασισμένος σέ....

χρηματιστηριακές τιμές καί ὄχι ἀξίες, ὡς ἄλλος Ξερξης ἐπιτίθεται στό δίκαιο τῶν λαῶν. Τό δίκαιο - λέξη ἑλληνική, πού φιλᾶ στοργικά τόν ἀδύναμο ἀπό τό κτῆνος, κινδυνεύει ἀπό τά σύγχρονα ἀργύρια ὑπό μορφή «ἄυλων τίτλων»,

ἄυλων τόκων καί χρεῶν, ἄυλης κρίσης καί τρομοκρατίας, πού ὅμως θά ὁδηγήσουν σέ μία ἀληθινή, ὀδυνηρή καί καθ’ ὅλα «ὑλική» τυραννία. Σέ ἕναν νέο μεσαίωνα.

Ἡ ἐπίθεση ἄρχισε πάλι στό αἰώνιο μετερίζι τῆς λευτεριᾶς, τήν Ἑλλάδα. Ὅπως τότε, ὅπως πάντα. Γιατί ἔστω καί μυστηριακά, ὑποσυνείδητα, ἡ Ἑλλάδα εἶναι ἡ πατρίδα τῆς Λευτεριᾶς καί ἡ κοιτίδα της. Ὁ Ὕμνος τῆς τραγουδᾶ τήν λευτεριά (Ὕμνος εἰς τήν Ἐλευθερίαν). Ἡ σημαία τῆς συμβολίζει τήν λευτεριά. (Ἐλευθερία ἤ Θάνατος).

Τό ἄδικο λοιπόν, ἤξερε πολύ καλά ποῦ νά χτυπήσει. Αὐτό πού δέν ἤξερε εἶναι πώς ἀκόμα ἡ φλόγα καίει. Καί θά τούς κάψει ὅπως ὁ Ἡρακλῆς τή Λερναία Ὕδρα, ὅπως ἡ Πυθία τούς βέβηλους, ὅπως ἡ Ὑπερμάχω τούς εἰσβολεῖς.

Γιατί ὁ ἀγώνας δέν εἶναι ἐνάντια στήν κρίση ἤ τό ὅποιο χρέος. Εἶναι ὁ ἀγώνας γιά τήν ἐπιβίωση, γιά τήν ἴδια τή ζωή.

Καί γιά μία ἀκόμη φορᾶ ἡ Ἑλλάδα καλεῖται νά ὑπερασπίσει τίς πανανθρώπινες ἀξίες, ὄχι τά ἀξιώματα τῶν πολιτικῶν. Ἑλλάδα δέν εἶναι οὔτε ὁ Παπανδρέου, οὔτε τό τραπεζικό σύστημα.

Ἑλλάδα εἶναι ἡ πύρινη πνοή πού πηγάζει ἀπό καρδιές ἡρώων καί διδάσκει τήν ἐλευθερία.

Ἐλευθερία γιά ὅλους!

Πρόγευση τῶν προκλήσεων πού θά βιώνει ὁ ἑλληνισμός καί οἱ κοινωνίες σέ κάθε σημεῖο τοῦ πλανήτη, βιώνουμε τό τελευταῖο διάστημα. Ἴσως εἶναι συμπτωματικό, ἴσως ὅμως εἶναι μήνυμα πού δέν πρέπει νά παρανοήσουμε.

Γιά ὅλα αὐτά τά σημεῖα τῶν καιρῶν ἔχει μιλήσει ἔγκαιρα ὁ Γέρνοντας Παΐσιος, πολλά χρόνια πρίν διαμορφωθοῦν αὐτές οἱ συνθῆκες πού ἀποκαλύπτουν ἕνα καλά μελετημένο σχέδιο δουλείας τοῦ ἑλληνισμοῦ ἀπό τήν ἐλίτ τῶν παγκόσμιων ὀλιγοπωλίων πού θέλουν νά μετατρέψουν τίς πολιτισμένες κοινωνίες, σέ ἀγέλες ἄβουλων καταναλωτῶν.

Ὁ Γέροντας Παΐσιος εἶχε προβλέψει τήν κρίση καί τήν αἰχμαλωσία τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ μέσω δανείων. Ἔγκαιρα διαπίστωσε τήν παρακμή πού ἐπιβάλλει στήν κοινωνία ὁ ἄκρατος καταναλωτισμός, ἡ ξετσιπωσιά, ἡ ὑποδήλωση στήν ὕλη, ἡ ὀκνηρία καί ἡ ματαιοδοξία. Μόνοι σας μπορεῖτε νά δεῖτε καί νά κρίνετε τά ντοκουμέντα.

Κανείς, ἐκτός ἀπό τό νοῦ καί τήν καρδιά, δέν μπορεῖ νά ἐπιβάλλει τήν ἀλήθεια, καί ἡ ἀλήθεια εἶναι ἡ σοφία. Εἶναι ἡ γνώση, ἡ ὁποία γίνεται δύναμη μέ τήν ἐγκράτεια καί τόν ἀγώνα. Αὐτή εἶναι ἡ ἐλευθερία καί ἡ εἰδοποιός διαφορά τοῦ ἑλληνισμοῦ καί τῆς Ὀρθοδοξίας, ὡς μαρτυρία ἀγάπης, ὅπου ὁ ἄνθρωπος ἀποτελεῖ τό μέτρο καί τό ἐπίκεντρο.

Ἔχω ὅμως μία αἴσθηση ὅτι ἀπό τήν Ἑλλάδα θά ξεκινήσει μία ἐπανάσταση ἐνάντια ἑνός συστήματος πού διοικεῖ τήν ἀνθρωπότητα τά τελευταία 350 χρόνια. Ὅλοι οἱ λαοί ἔχουν φτάσει στήν ἄκρη τοῦ νήματος καί ὅλοι περιμένουν τή σπίθα.

Πιστεύω ὅτι σάν χώρα θά ξαναγράψουμε ἱστορία, καί μελλοντικές γενεές θά θυμοῦνται τούς ἕλληνες σάν τόν λαό πού ξαναέδωσε τά φῶτα στόν κόσμο.

 

Γράφει ὁ  Ἀνάργυρος Ξεπαπαδάκης

πηγή: lakonikos, ρωμαίικο οδοιπορικο

Read more » Διαβάστε περισσότερα...

ΓΙΑΤΙ ΑΝΕΧΕΤΑΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΑΠΟΔΟΜΗΣΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΠΟΙΚΙΣΜΟ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ;

Το παρακάτω κείμενο πρωτοδημοσιέυτηκε τον Σεπτέμβριο του 2009 παρακαλώ πολύ και θεωρώ πως είναι πιο επίκαιρο απο ποτέ... 

Παρακολουθούμε από καιρό την εξέλιξη μπροστά στα μάτια μας μιας απίστευτης ιστορίας: τη συστηματική εθνική αποδόμηση και τον εποικισμό της Ελλάδας. Το κράτος που έχει υποχρέωση από το Σύνταγμα να υπερασπίζει και να προστατεύει τον Ελληνικό λαό, την εθνική του ταυτότητα και το μέλλον του, μέσα στα νόμιμα σύνορα της επικράτειάς του, τηρεί μια στάση που προκαλεί πολλά ερωτηματικά.

Αντί να πάρει αποτελεσματικά μέτρα για την αποτροπή και τον έλεγχο της λαθρομετανάστευσης, αποδέχεται και αναμεταδίδει την ύποπτη προπαγάνδα ξένων κέντρων, που επιδιώκουν, για δικούς τους λόγους, τη διάσπαση της εθνικής συνοχής της χώρας και την εθνική της αποδόμηση.

ΤΟ ΙΔΕΟΛΟΓΗΜΑ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ ΓΙΑ «ΠΟΛΥΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΗ» ΜΕΤΑΛΛΑΞΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ. ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΑΥΤΟ;

Προβάλλεται απροκάλυπτα από πολιτικές ηγεσίες, περιλαμβανομένων παραγόντων του κυβερνώντος κόμματος και εκπροσώπων του κράτους, το γνωστό ιδεολόγημα της παγκοσμιοποίησης ότι «πρέπει και η Ελλάδα να γίνει πολυπολιτισμική». Γιατί «πρέπει» η Ελλάδα να γίνει «πολυπολιτισμική»; Τι σημαίνει ακριβώς αυτό; Σημαίνει την εισαγωγή και εγκατάσταση στο έδαφός της ξένων πληθυσμών ώστε να γίνει «πολυπολιτισμική»; Σημαίνει τη δημιουργία στο έδαφός της εθνικών μειονοτήτων και τη Βαλκανοποίησή της ώστε να είναι ευκολότερα ελεγχόμενη από αυτούς που επιδιώκουν μια νέα τάξη στα Βαλκάνια;

ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΠΡΙΝ ΝΑ ΕΛΕΓΧΕΙ ΤΑ ΣΥΝΟΡΑ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΜΗ ΜΠΟΡΕΙ; ΤΙ ΑΛΛΑΞΕ;

Γι' αυτό, το κράτος μπορούσε προηγουμένως να ελέγχει τα σύνορά του και παρουσιάζεται σήμερα να μην μπορεί; Γιατί δεν έρχονταν λαθρομετανάστες στην Ελλάδα πριν το 1990 και τώρα έρχονται μαζικά; Δεν υπήρχε προηγουμένως μεγαλύτερη ακόμη φτώχεια στον Τρίτο Κόσμο;

Προβάλλεται ως ένας λόγος γι' αυτό το άνοιγμα των συνόρων μετά την κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού. Το δικαίωμα όμως των υπηκόων των χωρών αυτών να βγουν από τα σύνορά τους δεν σημαίνει αυτομάτως δικαίωμά τους να μπουν παρανόμως στη δική μας χώρα. Η Ελλάδα θα μπορούσε άλλωστε να βοηθήσει τις γειτονικές της χώρες με την παροχή πολυετών αδειών προσωρινής διαμονής, εγκατάστασης και εργασίας και όχι με μόνιμη εγκατάσταση.

Διαπιστώνει όμως κανείς ότι η λαθρομετανάστευση και η ανοχή της δεν σταμάτησε στα Βαλκάνια και την Ανατολική Ευρώπη. Πήραν τη σκυτάλη, στη συνέχεια, νέα κύματα λαθρομεταναστών, πολύ μεγαλύτερα ακόμη, από χώρες που βρίσκονται στην άλλη άκρη του κόσμου, Μουσουλμανικές κυρίως χώρες της Ασίας, και από την Αφρική.

Είναι φανερό ότι το φαινόμενο συνδέεται γενικότερα με την πολιτική της παγκοσμιοποίησης, που οι ΗΠΑ άρχισαν να προωθούν δυναμικά, μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, ως μέρος μια στρατηγικής που είχε ως κύριο στόχο την επιβολή διεθνώς ενός ακραίου νεοφιλελεύθερου, οικονομικού συστήματος, οχήματος μιας επιδιωκόμενης παγκόσμιας μονοπολικής ηγεμονίας.

Είναι προφανές ότι, με τη λογική αυτή, η δημιουργία μιας παγκόσμιας αγοράς ελευθέρων ανταλλαγών συνεπάγεται φιλελευθεροποίηση στη διακίνηση των τριών βασικών στοιχείων που συνιστούν κάθε αγορά: κεφαλαίων, προϊόντων και εργατικού δυναμικού.

Έτσι εξηγείται η περίεργη χαλάρωση του ελέγχου των εθνικών συνόρων, προφανώς υπό εξωτερική πολιτική και ιδεολογική πίεση και επιρροή.

Έτσι εξηγείται επίσης η προπαγάνδα για «πολυπολιτισμική κοινωνία», για «εύκαμπτα, διαπερατά σύνορα» (soft frontiers), ή αποποινικοποίηση της παράνομης εισόδου στη χώρα και η προκαταβολική διαμόρφωση ενός πραγματικού νομικού οπλοστασίου κατά του υποτιθέμενου «ρατσισμού» και της «ξενοφοβίας» των Ελλήνων.

Το οπλοστάσιο αυτό έχει ως στόχο, στην πραγματικότητα, να λειτουργεί προληπτικά ως όπλο ιδεολογικής τρομοκρατίας για την αποτροπή κάθε αντιδράσεως του Ελληνικού λαού κατά της επιχειρούμενης εθνικής αποδόμησης.

Η ΥΠΟΝΟΜΕΥΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΣΥΜΠΟΡΕΥΕΤΑΙ ΜΕ ΤΗ ΣΤΟΧΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΓΙΑ ΕΘΝΙΚΗ ΑΠΟΔΟΜΗΣΗ

Έτσι εξηγείται, τέλος, η συστηματική υπονόμευση της Ελληνικής παιδείας και η παρουσίαση του Ελληνικού έθνους και της Ελληνικής ταυτότητας ως δήθεν μύθου και εφευρήματος του 19ου αιώνα.

Η πολιτική αυτή δρομολογήθηκε από την κυβέρνηση Σημίτη, με ψευδεπίγραφα συνθήματα για δήθεν «εκσυγχρονισμό». Συνεχίσθηκε όμως και από την επόμενη κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Ακραίο παράδειγμα και πρόκληση της πολιτικής αυτής ήταν το βιβλίο ιστορίας της Στ Δημοτικού της Μαρίας Ρεπούση, το οποίο η πρώην υπουργός της Νέας Δημοκρατίας Μαριέττα Γιαννάκου έσπευσε να υπερασπισθεί πεισματικά παρά την καταλυτική καταδίκη και απόρριψή του από την Ακαδημία Αθηνών.

Το βιβλίο αυτό δεν είναι, δυστυχώς, το μόνο δείγμα μιας απίστευτης εκτροπής, που αγγίζει τα όρια της δολιοφθοράς σε βάρος της ιστορίας και της ταυτότητας της χώρας. Από εκείνους μάλιστα που είναι εντεταλμένοι από το σύνταγμα να διδάσκουν την Ελληνική παιδεία και πληρώνονται γι' αυτό από το Ελληνικό Δημόσιο.

Η υπονόμευση της Ελληνικής παιδείας, της ιδέας του έθνους και της εθνικής ιστορίας, δεν περιορίζεται στο Δημοτικό σχολείο. Διαπερνά όλες τις βαθμίδες της Εκπαίδευσης και αξιοποιεί για το σκοπό αυτό τη γενικότερη θλιβερή κατάσταση που επικρατεί στην Εκπαίδευση.

Γι' αυτό όμως ο Ελληνικός λαός χρηματοδοτεί από το υστέρημά του τη δημόσια εκπαίδευση; Για να σταδιοδρομούν και να ρητορεύουν από καθέδρας και με την πανεπιστημιακή τήβεννο ανάξιοι εκπαιδευτικοί που απεργάζονται απροκάλυπτα την αποδόμηση του δήθεν εθνικού «μύθου» και προπαγανδίζουν τα ιδεολογήματα της παγκοσμιοποίησης;

Ποιοί είναι αυτοί που θέλουν να κλέψουν από τους νέους αλλά και από όλους τους Έλληνες τη δόξα και την υπερηφάνεια της καταγωγής τους, να υπονομεύσουν τη γλώσσα τους, που έγινε μέσα από τους αιώνες εγκόλπιο πολιτισμού για όλη την ανθρωπότητα και να τους στερήσουν το προνόμιο μιας μοναδικής εθνικής πολιτιστικής κληρονομιάς, που ανεδείχθη και καθιερώθηκε ταυτόχρονα ως κλασική και οικουμενική κληρονομιά;

Ο Ελληνικός λαός δεν πρέπει να ανεχθεί περαιτέρω αυτή τη λαθροχειρία σε βάρος της επιστήμης, της ιστορίας και της παιδείας του. Ένας λόγος παραπάνω, γιατί η υπονόμευση της Ελληνικής παιδείας συμπορεύεται με το γενικότερο στόχο της εθνικής αποδόμησης, που έχει ως κεντρικό άξονα τη μαζική λαθρομετανάστευση.

ΕΙΔΙΚΟΤΕΡΑ ΣΕ ΤΙ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, Η ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙΤΑΙ ΕΥΘΕΩΣ ΚΑΙ ΩΣ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΟ ΟΠΛΟ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΣΠΑΣΗ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΧΗΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ

Λαθρομετανάστευση δεν υπάρχει μόνο στην Ελλάδα. Ειδικότερα όμως, σε ότι αφορά την Ελλάδα, είναι ολοφάνερο ότι η λαθρομετανάστευση χρησιμοποιείται ταυτόχρονα και ανομολόγητα και ως γεωπολιτικό όπλο. Προφανής στόχος είναι η διαμόρφωση νέων δεδομένων στον ελληνικό χώρο, με τη μαζική εγκατάσταση ξένων πληθυσμών, που δεν έχουν καμία σχέση ή συνάφεια με τον Ελληνικό λαό.

Ο στόχος αυτός συνδέεται, συγκεκριμένα, με την επιδιωκόμενη από τις ΗΠΑ νέα γεωπολιτική τάξη στα Βαλκάνια και την επαναφορά της Τουρκίας στην Ευρώπη, μέσω της υποστηριζόμενης από τις ΗΠΑ ένταξης της τελευταίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Συνδέεται επίσης, ειδικότερα, με τις νεο-Οθωμανικές φιλοδοξίες της Άγκυρας, που έχει κάθε λόγο να επιδιώκει τη διάσπαση της εθνικής συνοχής και την αποδυνάμωση της Ελλάδος. Δεν αποτελεί γι' αυτό έκπληξη το γεγονός ότι η Άγκυρα αρνείται συστηματικά κάθε συνεργασία για τον έλεγχο της λαθρομετανάστευσης από το έδαφός της. Αντιθέτως, έχει καταστεί εφαλτήριο, αν όχι άμεσος συνεργός, ενός ασταμάτητου κύματος Μουσουλμανικών λαθρομεταναστών προς την Ελλάδα και την Ευρώπη. Που οδηγεί αυτή η κατάσταση; Δεν χρειάζεται να είναι κανείς μάντις για ν' αντιληφθεί ότι η ανεξέλεγκτη λαθρομετανάστευση αλλά και η περίεργη ανοχή που έχει επιδειχθεί μέχρι τώρα από το κράτος και εξακολουθεί ανευθύνως να επιδεικνύεται από Ελληνικές πολιτικές ηγεσίες και δυνάμεις, οδηγεί σταδιακά στην πλήρη αλλοτρίωση της Ελλάδος και στην καταστροφή της ως έθνους και εθνικού κράτους.

ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΝΟΜΙΖΟΥΝ ΟΤΙ ΕΧΟΥΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΞΗΛΩΣΟΥΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΝΑ ΤΗΝ ΚΑΝΟΥΝ ΔΗΘΕΝ «ΠΟΛΥΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΗ»;

Ποιοί είναι αυτοί που νομίζουν ότι έχουν δικαίωμα να ξηλώσουν την Ελλάδα και να την κάνουν «πολυπολιτισμική»; Ποιοί είναι αυτοί, κυβερνητικοί και κομματικοί παράγοντες, που έδειξαν μέχρι τώρα ασύγγνωστη ανοχή και προώθησαν τέτοια σχέδια και τέτοιες πολιτικές, κυριολεκτικά πίσω από την πλάτη του ελληνικού λαού; Γι'αυτό τους τίμησε με την ψήφο του ο Ελληνικός λαός; Αυτός είναι ο σεβασμός στο σύνταγμα του Ελληνικού λαού; Αυτή είναι η εθνική άμυνα και ασφάλεια που ανέλαβαν να κατοχυρώσουν και να εγγυηθούν κατά κάθε συμβατικής ή ασύμμετρης απειλής, όπως είναι η ανεξέλεγκτη μαζική λαθρομετανάστευση;

Ποιοί είναι αυτοί που εξακολουθούν ακόμα να υποστηρίζουν απροκάλυπτα τη λαθρομετανάστευση, όταν έχει γίνει ηλίου φαεινότερον ότι αυτή εξελίσσεται στο μεγαλύτερο πρόβλημα της χώρας και ότι συνδέεται με την ίδια την εθνική της ύπαρξη;

Έχουν αντιληφθεί πιο είναι σήμερα το αίσθημα ανασφάλειας και αγωνίας που διακατέχει τον Ελληνικό λαό για το παρόν και το εθνικό του μέλλον; Έχουν συνειδητοποιήσει που έχει φτάσει η εγκληματικότητα; Η τελευταία δεν συνδέεται, ασφαλώς, μόνο με τη λαθρομετανάστευση. Λόγω όμως αυτής, αυτή έχει εκτοξευθεί στα ύψη και έχει καταστεί εφιάλτης για τον κάθε πολίτη, ιδιαίτερα στις πιο φτωχές συνοικίες αλλά και σε μεγάλο μέρος του κέντρου των Αθηνών, που θυμίζει τριτοκοσμική πόλη.

Αυτή είναι η ανάπτυξη και η πρόοδος που υποσχέθηκαν και υπόσχονται στον Ελληνικό λαό; Η ανοχή μιας ανεξέλεγκτης εισβολής εκατομμυρίων λαθρομεταναστών και η δημιουργία ενός τεράστιου διεθνούς υποπρολεταριάτου, όταν ο Ελληνικός λαός αντιμετωπίζει τόσα προβλήματα και ολοένα και περισσότερο το φάσμα της ανεργίας;

ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΤΩΝ ΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ ΩΣ ΟΠΛΩΝ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ

Προβάλλονται ως επιχειρήματα η «ανθρωπιά» και τα «καλά αισθήματα» του Ελληνικού λαού. Ακόμη και ο Ισοκράτης και ο Ξένιος Ζευς. Πρόκειται για απίστευτη αφέλεια, αν δεν πρόκειται για σκόπιμη υποκρισία και ύπουλη εκμετάλλευση των αισθημάτων του Ελληνικού λαού ως όπλων εναντίον του. Αν δεν πρόκειται επίσης για σκόπιμη παραχάραξη του νοήματος της Ελληνικής παιδείας, στην οποία αναφέρεται ο Ισοκράτης, και της φιλοξενίας, που συμβολίζει ο Ξένιος Ζεύς.

Προφανώς, δεν είναι μέτοχοι της Ελληνικής γλώσσας και παιδείας οι φτωχοί και ταλαίπωροι λαθρομετανάστες που πλημμυρίζουν την Ελλάδα ούτε, βεβαίως, η έννοια της «φιλοξενίας» ταυτίζεται με την ανοχή του μαζικού εποικισμού της χώρας για λόγους «φιλοξενίας».

ΕΙΝΑΙ ΣΟΦΙΣΤΕΙΑ ΝΑ ΤΑΥΤΙΖΕΤΑΙ Η ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ. ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΔΕΝ ΠΗΓΑΝ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΣΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ, ΤΗΝ ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ, ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ

Προβάλλονται ακόμη τα επιχειρήματα ότι «εμείς οι Έλληνες ξέρουμε από προσφυγιά και ότι πήγαμε και μεις μετανάστες». Πρόκειται για άλλη σκόπιμη σύγχυση, που συνιστά παραχάραξη της αλήθειας και σοφιστεία. Οι Έλληνες, ναι, ξέρουμε από προσφυγιά. Γνωρίσαμε την εθνική και θρησκευτική καταδίωξη, τις σφαγές και τις λεηλασίες σε βάρος μας. Οι Έλληνες, κατά πρώτο λόγο της Μικράς Ασίας, αλλά και από άλλα μέρη, όπου ήκμαζε παλαιότερα ο Ελληνισμός, ήρθαν στην Ελλάδα ως πρόσφυγες, στο πλαίσιο της εθνικής αλληλεγγύης αλλά και συγκεκριμένων συμφωνιών για ανταλλαγή πληθυσμών. Δεν ήρθαν ως ξένοι λαθρομετανάστες, που δηλώνουν όλοι συστηματικά, για προφανείς λόγους, πρόσφυγες.

Οι Έλληνες πήγαν επίσης μετανάστες στην Αμερική, τον Καναδά, την Αυστραλία, την Ευρώπη, κατά νόμιμο τρόπο, με την έγκριση των ενδιαφερομένων χωρών. Δεν πήγαν ως λαθρομετανάστες.

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΛΥΣΗ Η ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΣ ΦΤΩΧΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΥΣΤΥΧΙΑΣ ΣΤΟΝ ΤΡΙΤΟ ΚΟΣΜΟ. ΛΥΣΗ ΕΙΝΑΙ Η ΔΙΕΘΝΗΣ ΒΟΗΘΕΙΑ ΣΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΝΑ ΣΥΜΒΑΛΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΠΡΩΤΟΣΤΑΤΗΣΕΙ Η ΕΛΛΑΔΑ

Προβάλλεται επίσης κατ' εξοχήν το επιχείρημα ότι οι λαθρομετανάστες είναι φτωχοί και δυστυχισμένοι και ότι πρέπει γι' αυτό να δείξουμε ανθρωπιά, ανοχή και αλληλεγγύη, στη βάση ενός διεθνούς ανθρωπισμού και οικουμενισμού. Υποβάλλεται, στο πνεύμα αυτό, η ιδέα ότι δεν υπάρχει, δυστυχώς, άλλη εφικτή «λύση» από την «ένταξή» τους στην ελληνική κοινωνία. Κανείς δεν έχει αντίρρηση ότι η φτώχεια και η υπανάπτυξη αποτελούν όνειδος για την ανθρωπότητα και ότι πρέπει να καταβληθεί κάθε προσπάθεια για την αντιμετώπισή τους. Πιστεύει όμως κανείς σοβαρά ότι η αντιμετώπιση και η λύση του τεράστιου αυτού προβλήματος μπορεί να προέλθει από τη μαζική λαθρομετανάστευση; Πιστεύει κανείς, ειδικότερα, ότι η Ελλάδα, μικρή χώρα με πολλά εσωτερικά και εξωτερικά προβλήματα, χωρίς αποικιακό παρελθόν και ευθύνες απέναντι σε πρώην αποικιακούς λαούς, μπορεί και πρέπει να σηκώσει το βάρος εκατομμυρίων λαθρομεταναστών και να θυσιάσει ουσιαστικά την εθνική και κοινωνική της συνοχή και ταυτότητα και το εθνικό της μέλλον στο βωμό του «διεθνισμού» του χρηματιστικού κεφαλαίου της παγκοσμιοποίησης και των γεωπολιτικών επιδιώξεων των ΗΠΑ αλλά και της Τουρκίας στην περιοχή;

Η εξάλειψη της φτώχειας και της δυστυχίας στον Τρίτο Κόσμο μπορεί και πρέπει να αντιμετωπισθεί κατά προτεραιότητα ως παγκόσμιο πρόβλημα, με συστηματικές πολιτικές και αποφασιστική αύξηση της αναπτυξιακής βοήθειας. Η Ελλάδα, στο πλαίσιο των δυνατοτήτων της, μπορεί να πρωτοστατήσει, τόσο σε εθνικό όσο και σ' Ευρωπαϊκό επίπεδο, για την προώθηση και την εφαρμογή τέτοιων πολιτικών. Δεν μπορεί όμως να υφίσταται παθητικά εισβολή και εποικισμό, εν ονόματι του προβλήματος αυτού, και να θέτει σε κίνδυνο την εθνική της ταυτότητα και το εθνικό της μέλλον.

Η ΜΕΓΑΛΗ ΔΙΕΘΝΗΣ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΙΚΗ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΕΔΕΙΞΕ ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΞΙΑ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

Η μεγάλη διεθνής χρηματιστική και μετέπειτα οικονομική κρίση έδειξε ποιός είναι ο πραγματικός χαρακτήρας του διεθνούς χρηματιστικού καπιταλισμού, που εξυπηρετεί τα συμφέροντα και τους σχεδιασμούς μιας απίστευτα ιδιοτελούς και κυνικής οικονομικής ολιγαρχίας. Έδειξε επίσης το ρόλο και την αξία του εθνικού κράτους. Αυτού, που με κάθε μέσο, προσπαθεί να δυσφημήσει, να υπονομεύσει και να απαξιώσει η παγκοσμιοποίηση του ακραίου νεοφιλελευθερισμού και της ασύδοτης αγοράς, που δήθεν αυτορυθμίζεται πάνω από εθνικά σύνορα και κράτη.

Η Κυβέρνηση και οι κομματικοί ιθύνοντες κάθε αποχρώσεως οφείλουν να αντιληφθούν επιτέλους ότι η Ελλάδα είναι μόνο ιδιοκτησία και πολύτιμη κληρονομιά του λαού της. Για την ελευθερία και την εθνική ανεξαρτησία της διεξήγαγαν σκληρούς αγώνες και έχυσαν το αίμα τους διαδοχικές γενεές Ελλήνων, από τους επαναστάτες ήρωες του 1821 μέχρι τους μαχητές της Πίνδου και τους αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης. Όλοι εμπνέονταν και παραδειγματίζονταν από το ένδοξο παρελθόν της Ελλάδος και την αγάπη για την ελευθερία και την πατρίδα του διαχρονικού Ελληνισμού.

Δεν έχει κανένας το δικαίωμα να υποθηκεύσει την ελευθερία και την ίδια την εθνική ύπαρξη της Ελλάδος με ολέθρια ιδεολογήματα, που οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στην εθνική αποδόμηση και αλλοτρίωση της Ελλάδος.

Η ΔΙΑΚΗΡΥΣΣΟΜΕΝΗ «ΕΝΤΑΞΗ» ΤΩΝ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΣΤΩΝ, ΟΤΑΝ ΑΦΟΡΑ ΕΚΑΤΟΝΤΑΔΕΣ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΚΑΙ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ, ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΨΕΥΔΩΝΥΜΟ ΤΟΥ ΕΠΟΙΚΙΣΜΟΥ

Η διακηρυσσόμενη «ένταξη» των λαθρομεταναστών στην Ελληνική κοινωνία, όταν αφορά εκατοντάδες χιλιάδες και εκατομμύρια λαθρομεταναστών, είναι το ψευδώνυμο του εποικισμού. Αυτού που επικυρώνει και νομιμοποιεί τετελεσμένα γεγονότα. Η επιδεικνυόμενη άλλωστε σπουδή προς την κατεύθυνση αυτή, από διάφορους και με διάφορα μέσα, περιλαμβανομένης της ιδεολογικής τρομοκρατίας περί «ρατσισμού», αποσκοπεί ακριβώς στη δημιουργία τετελεσμένων γεγονότων, πριν αντιληφθεί ο Ελληνικός λαός τα τεκταινόμενα και τις πραγματικές τους συνέπειες και αντιδράσει αποφασιστικά.

Στο πνεύμα αυτό, έχει αναληφθεί, μεταξύ άλλων, εκστρατεία για την κατάργηση του ισχύοντος δικαίου εθνικής καταγωγής, που είναι κατοχυρωμένο από το Σύνταγμα, και την εσπευσμένη αντικατάστασή του από το λεγόμενο δίκαιο του εδάφους. Προφανώς, μια τέτοια εξέλιξη θα διευκόλυνε την αδιάκριτη πολιτογράφηση και Ελληνοποίηση των πάντων. Για λόγους συναισθηματικού επηρεασμού και προετοιμασίας του εδάφους, προτάσσεται η νομιμοποίηση των παιδιών των λαθρομεταναστών, για ν' ακολουθήσει, στη συνέχεια, ως ανθρωπιστικό μέτρο, η νομιμοποίηση και των γονέων και η παροχή Ελληνικής ιθαγένειας στους πάντες.

Αναρωτιέται κανείς γιατί, με τη λογική αυτή, να μη διεκδικήσουν ανάλογη μεταχείριση και οι Τούρκοι έποικοι στην Κύπρο; Είναι γνωστή όμως η αρχή του διεθνούς δικαίου ότι «παράνομος νόμιμον ου ποιεί».

Η υποστήριξη τέτοιων απόψεων θα είχε μικρή σημασία αν προερχόταν από ορισμένους πολιτικούς σχηματισμούς, άτομα ή από τις ποικιλώνυμες μη κυβερνητικές οργανώσεις, που είναι γνωστές για την ακραία και άκριτη συνθηματολογία τους.

Δυστυχώς, όμως, προέρχεται επίσης από κυβερνητικούς ιθύνοντες, κατ' εξοχήν αρμόδιους για το θέμα. Ο ίδιος ο σημερινός υπουργός Εσωτερικών Παυλόπουλος, μιλώντας σε ειδική εκδήλωση για το θέμα αυτό, λίγους μήνες πριν, υπερακόντισε, υποστηρίζοντας ότι η απονομή της Ελληνικής ιθαγένειας πρέπει να βασίζεται στη βούληση του κάθε ενδιαφερομένου. Δηλαδή, σε απλά Ελληνικά, όποιος θέλει παίρνει την Ελληνική ιθαγένεια. Πρόκειται για άκριτη και επικίνδυνη άποψη, που μπορεί να ανοίξει κυριολεκτικά τους ασκούς του Αιόλου. Η Ελλάδα δεν είναι τσιφλίκι κανενός πολιτικού και κανενός υπουργού. Δεν έχει κανένας το δικαίωμα να μοιράζει την Ελληνική ιθαγένεια σε κάθε ενδιαφερόμενο λαθρομετανάστη από κάθε γωνιά της γης.

Η απονομή της Ελληνικής ιθαγένειας είναι προνόμιο που απονέμεται με απόλυτη φειδώ και σε εξαιρετικές περιπτώσεις και σε κάθε περίπτωση στο πλαίσιο πάντα του σεβασμού της νομιμότητας και των υψηλών συμφερόντων της χώρας.

Η ΕΥΡΩΠΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΟΘΙ ΓΙΑ ΑΝΟΧΗ ΤΗΣ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ. Η ΕΕ ΔΕΝ ΖΗΤΑ ΑΠΟ ΚΑΜΙΑ ΧΩΡΑ-ΜΕΛΟΣ ΝΑ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΕΙ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ. ΑΠΟΚΤΑ ΣΥΝΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΑ ΜΟΝΟ ΜΕΤΑ ΤΗ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥΣ ΜΕ ΕΘΝΙΚΕΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ

Προβάλλεται επίσης συστηματικά η ιδέα ότι η λαθρομετανάστευση «πάει πακέτο» με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτό που είναι αλήθεια είναι ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση, στο μέτρο που ταυτίζεται με τις ΗΠΑ στην πολιτική της παγκοσμιοποίησης και του διεθνούς χρηματιστικού νεοφιλελευθερισμού, ευνοεί την ανάπτυξη μεταναστευτικών πιέσεων και της λαθρομετανάστευσης.

Το ίδιο ισχύει και σε ότι αφορά την οριοθέτηση του καθεστώτος του πολιτικού ασύλου και του πολιτικού πρόσφυγα, το οποίο αφήνει περιθώρια για σκόπιμη σύγχυση μεταξύ πολιτικών προσφύγων και λαθρομεταναστών, εφόσον οι πάντες έχουν κάθε λόγο να παρουσιάζονται συστηματικά ως πολιτικοί πρόσφυγες και να ζητούν πολιτικό άσυλο.

Δεν είναι όμως καθόλου ακριβές ότι δήθεν η Ευρωπαϊκή Ένωση ζητά από την Ελλάδα, ή από οποιαδήποτε άλλη χώρα - μέλος, τη νομιμοποίηση των λαθρομεταναστών. Αντιθέτως, τόσο η Ευρωπαϊκή Επιτροπή όσο και οι περισσότερες Ευρωπαϊκές χώρες εξέφρασαν την έντονη αντίδρασή τους κατά της Ισπανίας, π.χ. όταν ο πρωθυπουργός της Θαπατέρο απεφάσισε τη μαζική νομιμοποίηση 600.000 παρανόμων μεταναστών.

Η Ισπανία πλήρωσε ακριβά την απόφασή της αυτή γιατί έγινε γρήγορα στόχος νέου ανεξέλεγκτου κύματος λαθρομεταναστών. Χρειάσθηκε να κινητοποιήσει, για την αντιμετώπισή του, το Ναυτικό και την Αεροπορία της χώρας και να λάβει άλλα συμπληρωματικά δρακόντεια μέτρα για την ανακοπή του.

Η Ισπανία πρωτοστατεί σήμερα στην Ευρωπαϊκή Ένωση για λήψη αυστηρότατων μέτρων για τον αποτελεσματικό έλεγχο της λαθρομετανάστευσης.

Η Ιταλική Κυβέρνηση υιοθέτησε επίσης αυστηρότατα μέτρα, έστειλε σαφέστατο μήνυμα ότι δεν πρόκειται να ανεχθεί καμιά λαθρομετανάστευση και υπέγραψε, στο πλαίσιο αυτό, με τη Λιβύη συμφωνία επανεισδοχής των λαθρομεταναστών που έρχονται προς την Ιταλία από τις Λιβυκές ακτές.

Η Ολλανδία και η Δανία, χώρες που είχαν πρωτοστατήσει στο παρελθόν στην προβολή και υποστήριξη της λεγόμενης «πολυπολιτισμικής κοινωνίας», έχουν κάνει στροφή 180 μοιρών. Θεωρούν ως αδιέξοδη και επικίνδυνη μια τέτοια πολιτική και προοπτική, ιδίως σε ότι αφορά τη Μουσουλμανική μετανάστευση, και υποστηρίζουν αυστηρότατα μέτρα, σε εθνικό και Ευρωπαϊκό επίπεδο, για τον έλεγχο της λαθρομετανάστευσης.

Την ίδια περίπου πολιτική υποστηρίζουν όλες οι Ευρωπαϊκές χώρες, με σχετική εξαίρεση τη Σουηδία. Η τελευταία επιδεικνύει ιδιαίτερη ευαισθησία στο θέμα του πολιτικού ασύλου. Η στάση της όμως αυτή δεν είναι, βεβαίως, άσχετη με τη γεωγραφική της θέση στο βορειότερο άκρο της Ευρώπης. Προφανώς, οι λαθρομετανάστες δεν μπορούν να φτάσουν εκεί, όπως φτάνουν στην Ελλάδα, την Ιταλία ή την Ισπανία.

Η Γαλλία πήρε, επί της Προεδρίας της, την πρωτοβουλία για την υπογραφή Ευρωπαϊκού Συμφώνου για τη Μετανάστευση, με στόχο το συντονισμό των Ευρωπαϊκών πολιτικών και τη χάραξη κοινής γραμμής, εφόσον η νομιμοποίηση λαθρομεταναστών σε μια χώρα επηρεάζει αυτομάτως και τις άλλες, λόγω της ελεύθερης κυκλοφορίας προσώπων στο χώρο Σένγκεν.

Πρώτο άρθρο του Ευρωπαϊκού Συμφώνου για τη Μετανάστευση είναι η ανάληψη απ' όλες τις χώρες-μέλη της υποχρέωσης να μη προχωρήσουν σε μαζικές νομιμοποιήσεις λαθρομεταναστών.

Η ΠΕΡΙΕΡΓΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΔΟΞΗ ΑΝΟΧΗ ΑΠΟ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΚΟΜΜΑΤΙΚΟΥΣ ΙΘΥΝΟΝΤΕΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΗΣ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ

Η Ελλάδα είναι από τη γεωγραφική της θέση αλλά και για λόγους γεωπολιτικής, που αναφέρθηκαν, στην πιο δύσκολη θέση απ' όλες τις Ευρωπαϊκές χώρες ,σε ότι αφορά το θέμα της λαθρομετανάστευσης.

Περιέργως και παραδόξως όμως, οι πολιτικές ηγεσίες της έδειξαν, στη μεγάλη τους πλειοψηφία, μια απίστευτη ανοχή και απάθεια απέναντι στη λαθρομετανάστευση, επικαλούμενοι διάφορα ιδεολογήματα της παγκοσμιοποίησης και συγχέοντας χονδροειδώς τον διεθνισμό του χρηματιστικού κεφαλαίου της παγκοσμιοποίησης με τον καλώς νοούμενο διεθνισμό των λαών και τον οικουμενισμό.

Στο πλαίσιο αυτό, ηγεσίες «δεξιάς» και «αριστεράς» άρχισαν να μιλούν για «πολυπολιτισμική» μετάλλαξη της Ελλάδος, παρουσιαζόμενης ως δήθεν «προοδευτικού» κατορθώματος. Προς την κατεύθυνση αυτή, συνέβαλε αποφασιστικά ο τύπος και η ραδιοτηλεόραση, αναμεταδίδοντας και επιβάλλοντας τα ιδεολογήματα αυτά ως «καθώς πρέπει» πολιτικές θέσεις και σκέψεις, που ανταποκρίνονται δήθεν στη νέα σημερινή εποχή.

Στο πνεύμα αυτό, η Κυβέρνηση Σημίτη θεώρησε σκόπιμη την αξιοποίηση της Ελληνικής Προεδρίας, το 2003, για την προώθηση Οδηγιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης υπέρ της φιλελευθεροποίησης των μέτρων υπέρ των μεταναστών/λαθρομεταναστών. Από τότε χρονολογούνται οι δύο Κοινοτικές Οδηγίες 108/2003 και 109/2003, που αφορούν αντιστοίχως τους μονίμως διαμένοντες μετανάστες και την οικογενειακή επανένωση. Με βάση τις παραπάνω Οδηγίες, οι μετανάστες που συμπληρώνουν 5 χρόνια νόμιμης διαμονής, αποκτούν αυτομάτως καθεστώς μονίμως διαμένοντος και μπορούν, μεταξύ άλλων, να ασκήσουν το δικαίωμα της οικογενειακής επανένωσης. Να φέρουν δηλαδή, νομίμως, και την οικογένειά τους.

Το παραπάνω είναι μια παράμετρος που δεν λαμβάνεται συνήθως υπ' όψιν στην καταμέτρηση των νομιμοποιούμενων λαθρομεταναστών. Εάν νομιμοποιηθούν, π.χ., 2 εκατομμύρια λαθρομετανάστες, θα πρέπει να συνυπολογισθεί και το δικαίωμα οικογενειακής επανένωσης, μετά από 5 χρόνια νόμιμης διαμονής, γεγονός που σημαίνει πολλαπλασιασμό του 2 επί 3 ή επί 5, ανάλογα με τον αριθμό των οικογενειακών μελών.

Η Ελλάδα, υπό την επίδραση των πολιτικών αυτών, έσπευσε επίσης να προσυπογράψει τη Συμφωνία του Δουβλίνου, ή οποία προβλέπει ότι οι λαθρομετανάστες, τους οποίους νομιμοποιεί μια χώρα-μέλος, εάν μετακινηθούν σε άλλη χώρα που δεν τους θέλει, η χώρα που τους νομιμοποίησε είναι υποχρεωμένη να τους δεχθεί πίσω. Η συμφωνία αυτή καταρρίπτει το μύθο ότι οι λαθρομετανάστες είναι δήθεν περαστικοί από την Ελλάδα και ότι θα φύγουν και θα πάνε σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες.

Η γιγάντωση του κύματος των λαθρομεταναστών, η πρωτοφανής έξαρση της εγκληματικότητας και της ανασφάλειας, η αφύπνιση και κινητοποίηση της κοινής γνώμης και ο φόβος των πολιτικών συνεπειών, όπως έδειξαν τα αποτελέσματα των προσφάτων Ευρωπαϊκών εκλογών, έφεραν επιτέλους μια αλλαγή του κλίματος. Η Κυβέρνηση διεπίστωσε, έστω και με καθυστέρηση πολλών χρόνων, ότι η Τουρκία παίζει απροκάλυπτα παιχνίδι με τους λαθρομετανάστες και αρνείται να εφαρμόσει τη συμφωνία επανεισδοχής των προερχομένων από τα Τουρκικά παράλια λαθρομεταναστών. Διεπίστωσε επίσης την ανάγκη να προστρέξει στην Ευρωπαϊκή Ένωση για να καταγγείλει το ρόλο της Τουρκίας και να ζητήσει Ευρωπαϊκή αλληλεγγύη και βοήθεια για την ανακοπή της λαθρομετανάστευσης και την επαναπροώθηση των λαθρομεταναστών.

Διακατέχεται όμως κανείς από δικαιολογημένη αμφιβολία και σκεπτικισμό για το αν υπάρχει πραγματική θέληση στην Κυβέρνηση αλλά και στο Κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης για την λήψη των αποφασιστικών και αποτελεσματικών μέτρων, που επιβάλλονται για την αντιμετώπιση του τεράστιου αυτού προβλήματος, που απειλεί, σε προοπτική, την ίδια την εθνική ύπαρξη της χώρας.

Το περιβόητο Ινστιτούτο Μεταναστευτικής Πολιτικής (ΙΜΕΠΟ), που λειτουργεί άτυπα ως όργανο κυβερνητικής πολιτικής, έχει μέχρι τώρα ως γραμμή και στόχο όχι την ανακοπή της λαθρομετανάστευσης και την επαναπροώθηση των λαθρομεταναστών αλλά την «ένταξή» τους στην ελληνική κοινωνία. Προσπαθεί, μάλιστα, στο πνεύμα αυτό, χρησιμοποιώντας το κύρος του κράτους, να εμπλέξει στην πολιτική του και να καταστήσει συνένοχες κοινωνικές οργανώσεις, περιλαμβανομένης της Εκκλησίας, και την Τοπική Αυτοδιοίκηση, προβάλλοντας ως δήθεν μονόδρομο την πολιτική αυτή. Η πολιτική όμως αυτή, καταλήγει ουσιαστικά να καθιστά, εκ των πραγμάτων, το Ελληνικό κράτος και την Ελληνική κοινωνία ανταποκριτή, απολογητή και συνένοχο των δουλεμπόρων, που έχουν, βεβαίως, κάθε λόγο να θέλουν να συνεχίσουν, με το αζημίωτο, το εγκληματικό τους έργο.

Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΟΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΑΜΕΣΑ ΤΗΝ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ

Το μέγα αυτό θέμα, που αφορά την εθνική και κοινωνική συνοχή της χώρας και είναι καθοριστικό για το μέλλον της, έμεινε επί πολλά χρόνια, διακριτικά στο περιθώριο, παρά την αλματώδη αύξηση του αριθμού των λαθρομεταναστών, που έγιναν πραγματική πλημμυρίδα. Δεν διεξαγόταν γι' αυτό καμιά δημόσια συζήτηση στα μαζικά μέσα επικοινωνίας, σε αντίθεση με την ασύστολη προπαγάνδα για «ρατσισμό» και «ξενοφοβία», που κατέκλυσε τα ΜΜΕ. Δεν προβαλλόταν επίσης ως πολιτικό πρόβλημα, το οποίο θα έπρεπε να δημιουργεί ανησυχίες και να θέτει επιτακτικά την ανάγκη για τη λήψη αποτελεσματικών αποτρεπτικών μέτρων.

Μόλις προσφάτως κατέρρευσε το τείχος της σιωπής, υπό το βάρος της πραγματικότητας, που δεν αποκρύπτεται πλέον με τίποτε. Η ρητορική όμως αυτών, που είναι υπεύθυνοι για τη δημιουργία εκ του μη όντος του μεγάλου αυτού προβλήματος, δεν παρέχει κανένα εχέγγυο ότι θα μεταφρασθεί σε αποτελεσματική πολιτική και δράση. Είναι γι' αυτό η ώρα ο ίδιος ο λαός, οι απλοί πολίτες, να πάρουν την πρωτοβουλία και να θέσουν επιτακτικά το πρόβλημα στις πραγματικές του διαστάσεις.

Καλούμε την Κυβέρνηση και τα κόμματα να αναλογισθούν τις ευθύνες τους και ν' αντιληφθούν ότι η χώρα αυτή δεν μπορεί να είναι ξέφραγο αμπέλι. Απευθυνόμαστε ιδιαίτερα στον ελληνικό λαό. Τον καλούμε να πάρει την κατάσταση στα χέρια του. Να οργανώσει σε όλη την Ελλάδα και τον απόδημο Ελληνισμό Επιτροπές Αγώνα. Ένα παράδειγμα, είναι αυτή που οργάνωσαν οι απελπισμένοι κάτοικοι του Αγίου Παντελεήμονος στην Αθήνα, που προεικονίζει το μέλλον, στο οποίο οδηγούν την Ελλάδα οι ανεύθυνες πολιτικές και η ανοχή των κυβερνώντων, σημερινών και χθεσινών, και άλλων κομματικών ιθυνόντων και ιδεολογικών απολογητών, κυρίως στο χώρο των ΜΜΕ.

Μόνο η άμεση κινητοποίηση και παρέμβαση του λαού μπορεί να σταθεί εμπόδιο και ν' αναχαιτίσει μια δρομολογημένη δυναμική, μια ολέθρια μηχανή, που έχει ως στόχο τη δημογραφική αλλοίωση και την εθνική αποδόμηση της χώρας, με τη φενάκη της δήθεν «προοδευτικής» πολιτικής και του «διεθνισμού».

Η Ελλάδα και τα ανθρωπιστικά και οικουμενικά ιδεώδη, που εκπροσωπεί διαχρονικά, μέσα από την ιστορία και τον πολιτισμό της, είναι παρακαταθήκη για ολόκληρη την ανθρωπότητα. Δεν είναι όμως άλλοθι και πρόσχημα για όσους θέλουν να πλήξουν, για τους δικούς τους λόγους και συμφέροντα, την Ελληνική εθνική ταυτότητα και το Ελληνικό εθνικό κράτος.

Αθήνα, 24 Σεπτεμβρίου 2009

peael2010@gmail.com.

Το κείμενο υπογράφουν πολλοί Έλληνες πολίτες, πανεπιστημιακοί, νομικοί, συγγραφείς,

δημοσιογράφοι, καλλιτέχνες, επαγγελματίες κ.ά., μεταξύ των οποίων οι:

Νεοκλής Σαρρής, καθηγητής Παντείου Πανεπιστημίου

Κωνσταντίνος Ρωμανός, καθηγητής Πανεπιστημίου του Αιγαίου

Γιάννης Παπαμιχαήλ, καθηγητής Παντείου Πανεπιστημίου

Γιάννης Τσουδερός, αρχιτέκτων-καθηγητής ΕΜΠ

Αθηνά Κατσαφάδου, δικηγόρος-τ. πρόεδρος Δημοτικού Συμβουλίου Δήμου Πειραιώς

Λεωνίδας Χ. Αποσκίτης, δημοσιογράφος-συγγραφέας

Άννα Δοντά, δημοσιογράφος

Δημήτρης Γιαννόπουλος, οικονομολόγος-δημοσιογράφος

Θέκλα Κίττου, σκηνοθέτης

Γιώργος Παπαγιαννόπουλος, αρχιτέκτων-συγγραφέας

Δαμιανός Βασιλειάδης, εκπαιδευτικός

Θεόδωρος Μπατρακούλης, Δρ. Γεωπολιτικής-πανεπιστημιακός

Λάμπρος Παπαδημητράκης, σκηνοθέτης.

Αριστείδης Καρατζάς, εκδότης

Θεόδωρος Παντούλας, εκδότης

Ανδρέας Αθηναίος, καθηγητής University of Pennsylvania

πηγή: www.antibaro.gr / Λόγιος Ερμής

Read more » Διαβάστε περισσότερα...

ΟΙ ΑΝΑΞΙΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΑΞΙΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ, ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΝΑ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΘΟΥΝ!

ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΞΙΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ;  

ΟΛΟΙ σχεδὸν δέχονται ὅτι ἡ Πατρίδα μας ἀντιμετωπίζει σοβαρὴ οἰκονομικὴ κρίση καὶ τὰ προβλήματά της εἶναι δυσεπίλυτα. Ἤδη βιώνουμε κατὰ ἕνα μεγάλο ποσοστὸ τὴ χρεωκοπία. Ἡ πραγματικότητα εἶναι σκληρὴ καὶ τὴ ζοῦν περισσότερο οἱ φτωχοὶ καὶ ἄνεργοι.

Παράλληλα ἐμφανίζονται πολλοί, ὑπερβολικὰ πολλοί, ἐκεῖνοι ποὺ ἐπιλέγουν νὰ ἀσχοληθοῦν μὲ τὰ κοινὰ καὶ αὐτοχαρακτηρίζονται πολιτικοί. Ἡ προθυμία τους νὰ κυβερνήσουν τὴ Χώρα καὶ νὰ τὴν ὁδηγήσουν στὴ σωτηρία μὲ τρόπο εὔκολο, ἀνώδυνο, ἀλλὰ καὶ παιγνιώδη, ἀποκαλύπτει τὴν ἐπιπολαιότητά τους καὶ τὴν κενή τους φιλοδοξία. Εἶναι ὅλοι τους σταθεροὶ στὶς βασικὲς ἀρχὲς τῶν κομμάτων τους, χρησιμοποιοῦν τὴν ἀποκρουστικὴ ξύλινη γλώσσα καὶ τὶς ὑποκριτικὲς ἐκρήξεις πὼς τάχα διαφωνοῦν μεταξύ τους. Στὰ παράθυρα τῆς τηλεόρασης προσπαθοῦν νὰ πείσουν τὸ λαὸ ὅτι ἡ δική τους πολιτικὴ—καὶ ὅλοι τους μὲ ἐντελῶς διαφορετικὲς συνταγές—θὰ μπορέσει νὰ λύσει τὰ προβλήματα!

Ἡ ἐμφάνιση τῶν πολιτικῶν εἶναι ἀπογοητευτική, γι᾽ αὐτὸ καὶ ὁ λαὸς δὲν τοὺς ἔχει σὲ ὑπόληψη. Εὔκολα διαπιστώνει ὅτι τοὺς λείπει ἡ γνώση τῶν προβλημάτων, ἡ ὡριμότητα νὰ τὰ μελετήσουν, ἡ ἱκανότητα νὰ βροῦν λύσεις καὶ ἡ γενναιότητα νὰ ἐφαρμόσουν τοὺς νόμους, ποὺ ὑπάρχουν καὶ αὐτούς, ποὺ εἶναι ἀνάγκη νὰ ψηφίσουν. Δυστυχῶς, λείπουν ἀπὸ τὴν Πατρίδα μας οἱ ἄξιοι ἡγέτες καὶ οἱ σοβαροὶ πολιτικοί. Ἐμφανίζονται στὸ προσκήνιο νεαροί, ποὺ νομίζουν ὅτι τὰ ξέρουν ὅλα, ποὺ δὲν σέβονται τὶς παραδόσεις τοῦ Ἔθνους καὶ τὶς ἑλληνοχριστιανικὲς ἀρχές, ποὺ ντρέπονται νὰ βάλουν στὸ στόμα τους τὸ Θεὸ καὶ νὰ ὑποστηρίξουν αὐτό, ποὺ ὅλοι θέλουν καὶ κανένας δὲν τολμᾶ νὰ πραγματοποιήσει.Ὅτι δηλαδὴ μὲ διεφθαρμένους ἀνθρώπους δὲν μπορεῖς νὰ οἰκοδομήσεις δίκαιο κράτος καὶ νὰ σταθεροποιήσεις τὴν πολιτική, ποὺ χρειάζεται ἡ Χώρα. Καὶ εἶναι μεγάλη καὶ βαθιὰ ἡ διαφθορά. Γι᾽ αὐτὸ καὶ δὲν ἀποφασίζει κάποιος ἄξιος νὰ ἀσχοληθεῖ μὲ τὴν πολιτική. Εἶναι σὰν νὰ ἐπιλέγει τὴν πνευματική του, θὰ ἔλεγα, αὐτοκτονία.

Τί πρέπει νὰ γίνει ὅμως; Ἕως πότε θὰ βιώνουμε αὐτὴ τὴν τραγικὴ κατάσταση; Ποιὸς μπορεῖ νὰ ἰσχυριστεῖ ὅτι ὁ λαός μας εἶναι σὲ θέση νὰ ἐπιλέξει τὸ ὀρθὸ ἢ τὸ καλύτερο; Ποιὸς μπορεῖ νὰ κάνει τὸ λαὸ δύσπιστο ἀπέναντι στοὺς δημαγωγούς, τοὺς ψεῦτες καὶ τοὺς πονηρούς;

Οἱ ἀνάξιοι πολιτικοὶ τῶν τελευταίων δεκαετιῶν κατάντησαν τὴν Ἑλλάδα ἑτοιμόρροπο καλύβι, ποὺ δὲν ἐπιδέχεται ἐπιδιορθώσεις. Πρέπει νὰ κατεδαφιστεῖ καὶ νὰ ξαναχτιστεῖ μὲ νέα ὑλικά. Πρέπει ὅλοι νὰ καταλάβουν ὅτι χρειάζονται ἀλλαγὲς στὴν Πατρίδα. Γιὰ νὰ γίνουν ὅμως αὐτὲς οἱ ἀλλαγὲς εἶναι ἀναγκαία προϋπόθεση νὰ ἀλλάξουν οἱ ἄνθρωποι, νὰ ἐνστερνιστοῦν τὶς χριστιανικὲς ἀρχές, τὶς ὁποῖες ἐδῶ καὶ πολλὰ χρόνια ἔχουμε ἀπαρνηθεῖ. Αὐτὸ δὲν γίνεται ἀπὸ τὴ μιὰ μέρα στὴν ἄλλη, οὔτε καὶ μπορεῖ νὰ ἐπιβληθεῖ. Ἡ Ἐκκλησία θὰ μποροῦσε νὰ βοηθήσει, ἀλλὰ οἱ δυνατότητές της σήμερα εἶναι περιορισμένες. Δὲν διαθέτει ἱκανοὺς καὶ ἄξιους κληρικούς, οἱ ὁποῖοι θὰ μποροῦσαν νὰ διδάξουν καὶ νὰ καθοδηγήσουν μὲ τὸ φωτεινό τους παράδειγμα. Δυστυχῶς, στὴν Ἐκκλησία ὑπάρχουν πολλοὶ ἱεροκήρυκες, ἀλλὰ λίγοι εἶναι οἱ τηρητὲς τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ. Γι᾽ αὐτὸ καὶ ἡ ἀπήχηση τῆς διδασκαλίας της στὸ λαὸ δὲν εἶναι ἡ ἀναμενόμενη.

Ἡ πορεία τῆς Πατρίδας εἶναι κατὰ κρημνῶν. Μόνο τὸ χέρι τοῦ Θεοῦ μπορεῖ νὰ τὴν ἀνακόψει.

πηγή: Ορθόδοξος Τύπος, 3/8/2012

ΜΙΚΡΟ ΣΧΟΛΙΟ: Ο π. Διονύσιος τα είπε κυριολεκτικά όλα! Εκείνο που πρέπει να γίνει, είναι επιτέλους οι ΑΞΙΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ να κινητοποιηθούν και να σταματήσουν να δέχονται απλά την μοίρα τους, να αποφασίζουν για εκείνους ανάξιοι και προδότες!

Και άξιοι, δόξα τω Θεώ, υπάρχουν πάρα πολλοί. Και στην κοινωνία και στην Εκκλησία και παντού, εκτός από τα κόμματα.

Μένει λοιπόν όλοι εκείνοι να βγουν μπροστά και να αναλάβουν επιτέλους τις ευθύνες τους, ΜΕ ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗ ΟΡΜΗ! 

 

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Διονυσίου Τάτση  

πηγή: hellas-orthodoxy

Read more » Διαβάστε περισσότερα...

ΟΤΙ ΔΕΝ ΑΓΑΠΟΥΜΕ, ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ!

"ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΕΓΩ κανένα θεό Χρέος, ένα Θεό εγώ ξέρω· την Αγάπη"

Αυτοί οι στίχοι του Εθνικού μας ποιητή, του δημιουργού των δημιουργών, του Κωστή Παλαμά, δεν θα μπορούσαν να είναι πιο δεικτικοί.

Η εποχή που γράφτηκαν, η εποχή των ηρώων, της Μεγάλης Ιδέας, του Μακεδονικού αγώνα, του Ίωνος Δραγούμη και της Εθνικής παλιγγενεσίας φαινομενικά απέχουν κατά πολύ από την σημερινή καταθλιπτική πραγματικότητα.

Είναι όμως έτσι; Μία ματιά στο βιβλίο του Ίωνος Δραγούμη «Όσοι Ζωντανοί» θα έδινε αμέσως την απάντηση.

«Οι Έλληνες του κράτους παραστράτησαν και κατάντησαν Ελλαδικοί - αλλοιώτικο είδος ζώο. Την ησυχία τους, την ζωούλα τους να κοιτάζουν και να μην δουν παραπέρα. Όσοι δεν βρουν δημόσια θέση και υπαλληλία σε τράπεζα ή σ' εφημερίδα εργασία πρόχειρη, όσοι δεν ευχαριστιούνται με την δύσκολη, καθημερινή δουλειά, φεύγουν στην Αμερική όπου τρέχει το χρυσάφι στους δρόμους!!»

Λόγια που απηχούν την σημερινή πραγματικότητα παρά το ότι γράφτηκαν σε μία εποχή όπου η αίσθηση του χρέους για την πατρίδα ήταν εξαιρετικά οξυμένη. Όπου η έννοια της θυσίας ήταν τρόπος ζωής και οδήγησε στην απελευθέρωση μεγάλων τμημάτων του υπόδουλου Ελληνισμού.

Και όμως, αυτό το καρκίνωμα που τόσο εύστοχα περιγράφει ο μεγάλος Έλληνας σε δύο γραμμές, ο θεσιθήρας, ο βολεμένος, ο ιδιοτελής, έμελλε να γιγαντωθεί και να κυριεύσει το κορμί του Ελληνισμού.

Δυστυχώς σήμερα το καρκίνωμα είναι ο κανόνας. Ο υπερπροβεβλημένος τρόπος ζωής που οδήγησε την χώρα στην κατάρρευση και τον Ελληνισμό σε έναν κίνδυνο άνευ προηγουμένου.

Ένας εγωπαθής, φοβικός ανθρωπάκος αντικατέστησε τον Παλαμά, τον Δραγούμη, τονΓιαννόπουλο, την Πηνελόπη Δέλτα. Δεν έχει σημασία εάν έκανε εκατομμύρια πάνω στο κουφάρι της κοινωνίας. Εάν προβλήθηκε πάνω στην θαλαμηγό του παρέα με τον επίορκο πολιτικό που μαζί συνήργησαν στην εκποίηση της χώρας. Μπορεί να είναι απλά ο κρατικοδίαιτος συνδικαλιστής που λειτουργούσε αδηφάγα στο ημίφως, για να βρεθεί στα έδρανα του κοινοβουλίου ξεπουλώντας αυτά που με μόχθο και θυσίες κατέκτησαν οι Δραγούμηδες αλλά και τόσοι ανώνυμοι Ήρωες στα πεδία των μαχών.

Τα χώματα στα οποία σήμερα επιχειρούν οι κύριοι της διαπλοκής, είναι ποτισμένα με αίμα Ελληνικό. Πάνω σε αυτό το ιερό χώμα χτίζονται οι μπίζνες των φίλων του κάθε Παπανδρέου, που έκαναν την διαφθορά τρόπο ζωής ώστε να μοιράζουν το δηλητήριο τους από τον υπαλληλίσκο του γκισέ με το φακελλάκι εως τους φίλους και συγγενείς των ανώτατων αρχόντων.

Σήμερα που η σηπεδώνα ξεχειλίζει από τις κρατικές ρωγμές, προβάλλει επιτακτική η ανάγκη «να ξεφορτωθούμε το σάπιο κομμάτι» που όμως ως δια μαγείας θα βρεθεί κάποιος αριστοτέχνης ιδιώτης να το «θεραπεύσει» και να απολάβει τον κρυμμένο πλούτο.

Αφήσαμε την περιουσία του Ελληνικού λαού να λιμνάσει για να την εκποιήσουμε ως λασπόνερα.

Ισως και να μην υπάρχει άλλη λύση αφού όσοι είχαν την ευθύνη της προστασίας της, αγάπησαν περισσότερο το τομάρι τους, την κάστα τους, το βόλεμα τους από αυτό το αιματοβαμμένο χρυσάφι που κλήθησαν να φυλάξουν.

Ο αναξιοκράτης υπαλληλίσκος του βίσματος, αγάπησε το φακελάκι του.

Ο χρωματισμένος με εμπριμέ χρώμα προϊστάμενος, την δια φακέλου καριέρα του.

Ο αργόμισθος κομματικός συνδικαλιστής, τους κομματικούς βατσιμάνηδες και ευεργέτες του.

Ο κομματάρχης, το κόμμα και τον αρχηγό του.

Ο αρχηγός, την παρεΐτσα του, τους τραπεζίτες και τους εκδότες του. Αυτούς στους οποίους οφείλει πραγματικά την εκλογή του.

Εμείς όμως, η αθόρυβη πλειοψηφία, η ισχυρότερη δύναμη που κράτησε τον Ελληνισμό όρθιο στους αιώνες απέναντι σε κίβδηλους αφέντες και άνομες δυνάμεις, είμαστε αυτοί που θα πούμε την τελευταία λέξη. Αρκεί να προτάξουμε την Αγάπη για την αλήθεια μας, που δεν είναι άλλη από την πατρίδα. Γιατί η ιστορία διδάσκει: Όταν η πατρίδα πέφτει, πέφτουν και τα κεφάλια όσων φαντάζουν πανίσχυροι. Ατιμασμένα από τους ίδιους τους κατακτητές που υπηρέτησαν.

Έφτασε λοιπό η στιγμή να αποδείξουμε στους φορείς της λήθης, ότι δεν ξεχνάμε την μεγάλη μας Μητέρα. Αυτή που στοργικά μας προίκισε με το ομορφότερο παλάτι του κόσμου, την Ελλάδα, γεμάτο από τα πλουσιότερα αγαθά. Ηρωισμό, πολιτισμό, αξιοπρέπεια, Πίστη μα κυρίως Έρωτα για την ζωή και το δίκαιο.

Ας δώσουμε αμέριστα την αγάπη μας σε αυτό που υπήρχε, υπάρχει και πρέπει εμείς να διασφαλίσουμε ότι θα υπάρχει και για τα παιδιά μας. Την Ελλάδα μας.

Γιατί, ότι δεν αγαπούμε, παύει και να υπάρχει.

πηγή: newsbomb.gr

Read more » Διαβάστε περισσότερα...

ΕΡΧΕΤΑΙ Η ΩΡΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ!

 

Μέσα στον βόρβορο της διαφθοράς, και της ιδιοτέλειας, σφυρηλατείται το καθάριο αδαμάντινο σώμα του Πατριωτισμού, όπως ακριβώς ένας βαλλόμενος οργανισμός γεννά αντισώματα για την τελική αντεπίθεση.

Δεν είναι η πρώτη φορά που το κορμί της Ελλάδας βάλλεται πανταχόθεν. Η υπέροχη Ελληνική Γη και τα γεννήματα της στους αιώνες άλλωστε ήταν μόνιμος στόχος επιβουλής όλων αυτών που δεν μπορούσαν να αντέξουν το καθάριο Ελληνικό φως. Πώς θα μπορούσαν άλλωστε οι κοινωνοί του σκοταδισμού, της μισαλλοδοξίας, της ύβρεως να ανεχτούν αυτόν τον φάρο που στέκει ενάντια στις λυσσαλέες επιθέσεις, φωτοβόλος ως τα πέρατα της οικουμένης;

Μα και ο γενιτσαρισμός που επικρατεί τα τελευταία χρόνια εντός ενός αρρώστου κράτους δεν είναι πρωτόγνωρος. Όλοι οι κατακτητές ιστορικά, έψαχναν τους προθύμους εντός των τειχών. Από τους μηδίσαντες εως την Κερκόπορτα. Από τους γενίτσαρους στους δοσίλογους της κατοχής. Από κοντά με τον σπόρο της διχόνοιας και του εμφύλιου σπαραγμού ώστε ο οργανισμός να είναι ευάλωτος στις εξωτερικές επιθέσεις.

Μα ο πλέον ύπουλος εχθρός ήταν η ηθική αλλοίωση. Η μετακίνηση από τις ατσάλινες αρχές που κράτησαν την Ελλάδα όρθια στις χιλιετίες. Αυτός ο ηθικός, ανεκτίμητος πλούτος που γεννούσε σοφία και σκόρπιζε ανθρωπισμό στα πέρατα του πλανήτη. Στην πλανεμένη ή υπόδουλη ανθρωπότητα. Ο τρόμος του άδικου, του φεουδάρχη, του αποικιοκράτη, του δουλέμπορου, του βάρβαρου εξουσιαστή.

Αυτός ο κώδικας ηθικής έπρεπε να σπάσει, να διαρραγεί. Όπως οι αφύσικες συνήθειες ενός οργανισμού, δημιουργούν τα καρκινικά κύτταρα, από την ίδια την σάρκα. Και τότε ο εχθρός βρίσκεται εντός των πυλών καταστρέφοντας τον οργανισμό που πήγε ενάντια στην φύση του.

Θυμηθείτε τον ορυμαγδό της "εκσυγχρονιστικής" προπαγάνδας. Την δαιμονοποίηση του πατριωτισμού, της ιστορίας, των ιερών και οσίων, της εθνικής υπερηφάνειας.

Θυμηθείτε τις αφ' υψηλού δηλώσεις των καθαρμάτων που σήμερα βρίσκονται πίσω από τα σίδερα ή πιάστηκαν με την βαλίτσα στο χέρι, πώς απαξίωναν όσους τολμούσαν να μιλήσουν για Ελλάδα. Την ίδια στιγμή οι ίδιοι ινστρούχτορες ξεπουλούσαν κάθε ικμάδα της πατρίδας στους ξένους εντολείς, παραδίδοντας τον παραγωγικό ιστό ενώ παράλληλα αυγάτιζαν τους τραπεζικούς τους λογαριασμούς.

Σήμερα γνωρίζουμε. Η επίθεση στον πατριωτισμό των Ελλήνων δεν ήταν προϊόν κάποιας γελοίας, αρρωστημένης ιδεολογίας. Ήταν αριστοτεχνικά στοχευμένη ενέργεια γιατί οι ίδιοι γνώριζαν ότι ο πραγματικός τους εχθρός δεν ήταν ούτε ο πολιτικός ούτε ο ιδεολογικός τους αντίπαλος. 'Ήταν ο Έλληνας που θα τολμούσε να ορθώσει ανάστημα απέναντι στην Λερναία Ύδρα, ορμώμενος από την αιώνια αγάπη για την Ελλάδα.

Ήταν ο Έλληνας που δεν μπορούσαν να υπνώσουν, να εξαγοράσουν ή να απειλήσουν. Ήταν ο κληρονόμος της αδιάλειπτης συνέχειας του πραγματικού και όχι αριθμητικου Χρέους: "Εις οιωνός άριστος αμύνεσθαι περί πάτρης".

Ήταν οι δύο ηρωικοί πανεπιστημιακοί που αποκάλυψαν το σκάνδαλο της Παντείου και το πλήρωσαν με την ίδια τους την ζωή.

Ήταν ο Άγιος του Ελληνισμού, ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, που μέσα στην σηπεδόνα των γραμματικών και φαρισαίων, των ανδρεικέλων του νέου προτεκτοράτου, ακόμα και με τον αγαπημένο πρωτότοκο γιό του νεκρό από τις σφαίρες των εφιαλτών, δεν δίστασε ούτε στιγμή και όρθωσε ανάστημα πάλι για την πατρίδα.

Είναι οι αγωνιστές του ανεξάρτητου διαδικτύου που συγκρούονται για να αποκαλύψουν την αλήθεια εκεί που οι χρυσοπληρωμένοι κονδυλοφόροι της διαπλοκής σιωπούν.

Ας μην γελιόνται λοιπόν οι αρχιτέκτονες του ψεύδους. Ο Έλληνας όχι μόνο δεν ηττήθηκε, όχι μόνο δεν παραδόθηκε αλλά αντίθετα σφυρηλατήθηκε μέσα στην αχλύ της πτώσης, εκεί που όλα φάνταζαν παραδομένα, όπως το ατσάλι.

Αυτοί που θεώρησαν ότι οι Θερμοπύλες έπεσαν, αρχίζουν να αφουγκράζονται την δόνηση των ψυχών που εγείρονται. Ενωμένες με το Θείο νήμα που συνδέει της ψυχές των Αγίων προγόνων με την οργή των νέων αγωνιστών.

Έρχεται η ώρα των Ελλήνων...

πηγή: newsbomb.gr

Read more » Διαβάστε περισσότερα...

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ: Ο ΕΛΛΗΝΑΣ ΙΔΕΑΛΙΣΤΗΣ!

31 Ιουλίου του 1920, ένα καυτό απομεσήμερο στην Αθήνα, όχι μόνο από την ζέστη, αλλά και από τον αναβρασμό που είχε προξενήσει η απόπειρα δολοφονίας του Ελ. Βενιζέλου, στον σιδηροδρομικό σταθμό της Λιών, από δύο φανατικούς βασιλόφρονες. Οι Έλληνες και πάλι διχασμένοι. Όπως σχεδόν πάντοτε μετά από κάθε μεγαλούργημα. Όπως πάντοτε πριν από κάθε καταστροφή…

Στην Βασιλίσσης Σοφίας...που λεγόταν ακόμα τότε Κηφισίας, ένα απόσπασμα από οκτώ στρατιώτες προχωρούσε, έχοντας ανάμεσά τους έναν λευκοντυμένο άντρα. «Ήμουν στην στάση της οδού Παπαδιαμαντοπούλου και περίμενα το τράμ» θα έλεγε αργότερα στον ανακριτή ο Ρώσος ακόλουθος Λεμπέντιεφ. «Είδαμε οκτώ στρατιώτες με έναν άνθρωπο που πέρασαν ήσυχα – ήσυχα από μπροστά μας. Αν έλειπαν οι ξιφολόγχες από τα χέρια τους το θέαμα θα ήταν πολύ φυσικό, τουλάχιστον για εκείνη την μέρα. Το μόνο που θυμάμαι είναι ότι οι στρατιώτες ήταν κίτρινοι σαν το λεμόνι».

Οκτώ αμούστακα παιδιά των ταγμάτων ασφαλείας του Παύλου Γύπαρη, με έναν λοχία που κρατούσε το περίστροφο στο χέρι. Ο λευκοντυμένος άντρας, ο Ίων Δραγούμης, είχε γνωρίσει τον Γύπαρη στα χρόνια του Μακεδονικού αγώνα. Τότε πολεμούσαν μαζί τους Βούλγαρους, είχαν γίνει κουμπάροι, και σίγουρα δεν φαντάζονταν πως 12 χρόνια μετά, το νήμα της ζωής του ενός, θα έκοβαν οι σφαίρες των στρατιωτών του άλλου…

Όταν πριν μερικά λεπτά έπιασαν οι «Γυπαραίοι» τον Δραγούμη στου Θών, καθώς διερχόταν με το αμάξι του, τον χτύπησαν άγρια. Ο Γύπαρης τους σταμάτησε λέγοντάς του: «σε σταματήσαμε και πριν που ανέβαινες στην Κηφισιά. Μού είπες πως πάς στο σπίτι του πατέρα σου. Γιατί ξαναγύρισες;». Αυτό τον είχε ρωτήσει και η Μαρίκα Κωτοπούλη όταν προσπαθούσε να τον αποτρέψει από το να ξανακατέβει στην Αθήνα, που όσο περνούσαν οι ώρες τόσο πιο πολύ βυθιζόταν στην βία του διχασμού. «Πρέπει να πάω στην εφημερίδα να γράψω ένα άρθρο κατά της απόπειρας δολοφονίας του Βενιζέλου. Είναι απαράδεκτη πράξη. Πρέπει να σταματήσουμε τον κύκλο της βίας τώρα…»

Στον Γύπαρη όμως δεν απάντησε. Ποιος από αυτούς τους φανατικούς θα πίστευε άλλωστε, πως εκείνος που θεωρούταν ένας από τους κορυφαίους αντιβενιζελικούς, κατέβαινε μία τέτοια ώρα στο κέντρο της Αθήνας, για να γράψει ένα άρθρο συμπάθειας για τον Βενιζέλο. Θα το έπαιρναν σαν δικαιολογία και παράκληση να τον αφήσουν. Και ο Ίων δεν παρακαλούσε ποτέ… Έμεινε σιωπηλός ως το τέλος, που ήξερε πως ήταν πολύ κοντά. Τον θάνατο είχε μάθει να τον μυρίζει στον αέρα, ήδη από τα χρόνια του Μακεδονικού Αγώνα…

ΣΤΗΝ ΦΩΤΙΑ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ

Στην Μακεδονία ο Δραγούμης βρέθηκε ως πρόξενος της Ελλάδος στο Μοναστήρι, το 1902, ήδη 24 χρονών. Γόνος μιάς παλαιάς οικογένειας αγωνιστών αλλά και πολιτικών. Είχε μεγαλώσει με τα οράματα της Μεγάλης Ιδέας, που όμως μετά την ήττα του 1897, είχε δεχθεί ένα μεγάλο πλήγμα. Τότε ήταν και η μεγάλη ευκαιρία, οι τάξεις των φραγκοντυμένων πολιτικάντιδων και μεγαλοαστών να προβοκάρουν το φρόνημα του λαού και να σπείρουν την απαισιοδοξία. Η νοοτροπία της «μικρής πλην εντίμου Ελλάδος», που δεν θα δημιουργεί ζητήματα στους «συμμάχους» της και που θα αφήνει τους σκλάβους Έλληνες στην μοίρα τους, είχε ανθήσει μέσα στα μεγαλοαστικά σαλόνια των Αθηνών, μαζί με μπόλικα Γαλλικά, πιάνο και ματαιοδοξία.

Ο Δραγούμης σιχαινόταν. Σιχαινόταν την λογική των πολιτικάντηδων που ήθελαν να έχουν ήσυχο το κεφάλι τους ξεχνώντας τους σκλάβους Έλληνες της Μακεδονίας, της Ηπείρου, της Θράκης, των νησιών, της Πόλης, της Ανατολής. Σιχαινόταν το βάλτο του αστισμού, μέσα στον οποίο κολυμπούσε η Αθηναϊκή κοινωνία, αφήνοντας πίσω της το χρέος της ολοκλήρωσης της Εθνικής Επανάστασης του ’21. Σιχαινόταν την ξενομανία των ευρωλιγούριδων και την θανατερή στασιμότητα.

Θα ριχτεί λοιπόν με όλες του τις δυνάμεις στην δράση. Θα οργανώσει συνωμοτικά τον Μακεδονικό Αγώνα, για να μπορέσουν οι Έλληνες της Μακεδονίας να αποκρούσουν τις ορδές των Βούλγαρων κομιτατζήδων που είχαν ξεκινήσει εθνικές εκκαθαρίσεις. Από την Αθήνα ο πατέρας του Στέφανος και ο γαμπρός του Παύλος Μελάς θα τροφοδοτούν μυστικά τον αγώνα, ενώ ο Μελάς θα ανεβαίνει στην σκλαβωμένη Μακεδονία με άλλους αξιωματικούς, που αηδιασμένοι από την αδράνεια των κυβερνήσεων θα αναλάβουν να οργανώσουν τους Έλληνες οπλαρχηγούς.

Ο θάνατος του Μελά στην Μακεδονία θα πέσει σαν βόμβα στην βαλτωμένη κοινωνία των Αθηνών. Ο Δραγούμης με το «Μαρτύρων και Ηρώων αίμα» θα φουντώσει κι άλλο την φωτιά:

«Να ξέρετε πως αν τρέξουμε να σώσουμε την Μακεδονία, η Μακεδονία θα μας σώσει. Θα μας σώσει από την βρώμα όπου κυλιόμαστε, θα μας σώσει από την μετριότητα και από την ψοφιοσύνη, θα μας λυτρώσει από τον αισχρό τον ύπνο, θα μας ελευθερώσει. Αν τρέξουμε να σώσουμε την Μακεδονία, εμείς θα σωθούμε.»

«Ανοίγεται τώρα, μπροστά στα θολωμένα μάτια σας, στα σκοτισμένα μυαλά σας, δρόμος αληθινός! Δρόμος ζωής και πολέμου! Αν τον θέλετε, πάρτε τον! Ειδεμή σαπίστε εκεί που είστε… »

Οι ψυχή του λαού εγείρεται, οι αξιωματικοί ακολουθούν μαζικά το παράδειγμα του Μελά, το ρεύμα της Μεγάλης Ιδέας έχει αρχίσει να συνεπαίρνει και πάλι τους νέους, ο Δραγούμης έχει αρχίσει να γίνεται επικίνδυνος, γι’ αυτό και τον αρχίζουν στις μεταθέσεις. Οπουδήποτε μακριά από την Μακεδονία. Οπουδήποτε που να μην δημιουργεί προβλήματα. Όπου και να βρεθεί όμως δεν σταματά να φουντώνει το φρόνημα, να οργανώνει τους Έλληνες, να γράφει και να γεννάει νέες ιδέες που επηρεάζουν όλο και πιο πολλούς.

ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΙΔΕΑΛΙΣΜΟΣ

Τα άρθρα και τα βιβλία του Δραγούμη βρίθουν μίας σκέψης έμπλεης μέσα στο φως του Ελληνισμού. Πατέρας ενός νέου Ελληνικού Ιδεαλισμού, ενός ιδιότυπου σοσιαλισμού βαφτισμένου μέσα στα νερά του Ελληνορθόδοξου Κοινοτισμού, ενός Εθνικισμού εθνικοαπελευθερωτικού μακριά από κάθε ακραία αλλότρια ιδεοληψία που θα μπορούσε να τον μολύνει, λάτρης του δημοτικισμού, γιατί τον θεωρούσε γνήσιο καρπό του αγνού λαϊκού πολιτισμού. Και μαζί με όλα αυτά πάνω από όλα μαχητής, άνθρωπός της δράσης, αεικίνητος υπερασπιστής κάθε Ελληνικής υπόθεσης.

«Ο καθένας πρέπει να φαντάζεται πως αυτός πρέπει να σώσει το έθνος του. Πρέπει να φαντάζομαι πως από μένα μόνον εξαρτάται η σωτηρία του έθνους. Να μην κοιτάζω τι κάνουν οι άλλοι και να φαντάζομαι πως εγώ έχω το μεγάλο χρέος της σωτηρίας»...

«Οι Ελλαδίτες πολιτικοί κατάντησαν να συναντήσουν με το νου τους κράτος και έθνος ή καλλίτερα μη μπορώντας να φτάσουν στην γενικότητα του «έθνους» έκαμαν την ανικανότητά τους θεωρία. Το κράτος δεν ήταν πια πρόσκαιρο, δεν είχε δημιουργηθεί για να περιμαζέψει το έθνος γύρω του δεν ήταν σταθμός παρά τέλος. Συνέβηκε τούτο το παράδοξο, τούτοι, οι εξωμερίτες, περίμεναν την Ελλάδα να τους γλιτώσει και η Ελλάδα περίμενε μήπως τύχη και σηκωθούν μοναχοί τους να γλιτώσουν τον εαυτό τους».

«Τι χρησιμεύει ένα κράτος ελληνικό, που αντί άλλης εξωτερικής πολιτικής, διορίζει προξένους σε Ανατολή και πρέσβεις στην Δύση, με την μονάκριβη ευχή και οδηγία: Προσέξτε, μην γεννάτε ζητήματα!»

«Μόνο εμείς, όσοι νοιώθουμε την δική μας την πατρίδα, μπορούμε να νοιώσουμε και των άλλων τις πατρίδες. Πρώτα πρέπει να νοιώσω τον εαυτό μου καλά, έπειτα καλά το έθνος μου και έτσι φθάνω στην ανθρωπότητα. Όσοι λένε πως είναι κοσμοπολίτες και δεν περνούν από όλα αυτά τα στάδια δεν μπορούν να νοιώσουν την ανθρωπότητα».

«Όταν έγινε κράτος η Ελλάς, δεν ήταν ανάγκη, δεν έπρεπε να καταστρέψουν τις κοινότητες και να κάμουν δήμους. Οι κοινότητες ήταν αποτέλεσμα ζωής ελληνικής πολλών ετών, ήταν τύπος ελληνικής υπάρξεως. Χαλνώντας τις κοινότητες χαλάσαμε κάτι στερεό, κάτι που ζούσε, κάτι που ήταν φυσικό»

«Ο εθνικισμός είναι μορφή ενέργειας. Οι ενεργητικοί άνθρωποι δεν μπορεί παρά να είναι εθνικισταί, είτε το ξέρουν είτε όχι. Δεν μπορεί παρά να ζούν ανάμεσα στο Έθνος τους και κει να ξοδεύουν την δύναμή τους, κι από κει να παίρνουν δύναμη».

«Ποιος είναι ο τελικός των εθνών, πες τον προορισμό, πες τον αποστολή; Ο πολιτισμός! Να ένα έργο άξιο για τα έθνη, έργο αληθινά ανθρώπινο. Να η δικαιολογία των εθνών. Να πως τα έθνη είναι χρήσιμα στην ανθρωπότητα και να που έσφαλε ο Μαρξ πολεμώντας τα έθνη. Πολιτισμούς γεννούν τα έθνη και αυτά μονάχα. Δεν φθάνει όμως να είναι ένα έθνος πολιτισμένο, πρέπει να είναι πολιτισμένο και από δικό του πολιτισμό. Σε αυτό λοιπόν χρησιμεύουν τα έθνη. Οι πολιτισμοί γεννιούνται ο καθένας σε κάποια πατρίδα, σε κάποια εποχή και σε κάποιο έθνος. Έξω από αυτά δεν μπορεί να σταθεί πολιτισμός».

«Υποστηρίζω την θρησκεία μας, επειδή είναι αχώριστη από την ιστορία μας, είναι η Ιστορία μας, είναι η συνέχεια της Ιστορίας του γένους».

Ιδέες Ελληνικές. Ιδέες που ξεκουνούσαν από το βόλεμα. Ιδέες που ωθούσαν στον αγώνα. Ιδέες ενοχλητικές…

ΕΚΤΕΛΕΣΗ

Το απόσπασμα με τους οκτώ στρατιώτες και τον λευκοντυμένο άντρα είχε φτάσει κοντά στα στρατιωτικά λουτρά, απέναντι περίπου από εκεί που βρίσκεται σήμερα το Χίλτον. Ένας δεύτερος λοχίας έφτασε τρέχοντας και είπε κάτι στο αφτί του Λοχία που οδηγούσε το απόσπασμα. «Εδώ – Εδώ» φώναξε εκείνος.

Εκτελώντας τις εντολές του, οι στρατιώτες μουδιασμένοι έστησαν τον Ίωνα στο τοίχο. Έπειτα παρατάχθηκαν απέναντί του. Ο Λοχίας πλησίασε τον Δραγούμη και κάτι του είπε στο αυτί. Πιθανών του ζήτησε αν έχει κάποια τελευταία επιθυμία. Αυτός δεν του απάντησε. Ήρεμος έβγαλε από την τσέπη του το δεύτερο μονόκλ που είχε για τις περιπτώσεις που σπάει το πρώτο. Εκείνο είχε γίνει θρύψαλα την ώρα της σύλληψης του στου Θών. Το έβαλε αργά και στάθηκε κοιτώντας τους στρατιώτες στα μάτια.

«Επί σκοπόν» φώναξε ο Λοχίας.

Γύρω όλη η Βασιλίσσης Σοφίας κινούταν στους καθημερινούς ρυθμούς. «Λίγα δευτερόλεπτα πριν είχε περάσει μία μοτοσυκλέτα» θα θυμηθεί αργότερα ένας από τους στρατιώτες. «Ένα δευτερόλεπτο μετά πέρασε ένα τράμ». Ο ρώσος ακόλουθος βρισκόταν μαζί με άλλους στην απέναντι στάση του τράμ. «Εμείς περιμέναμε το τράμ κι ένας άνθρωπος εκατό μέτρα πιο κάτω περίμενε τον θάνατο» θα πεί στον ανακριτή.

«Πύρ» διέταξε ο Λοχίας.

Κανένας από τους οκτώ στρατιώτες, λες και ήταν συνεννοημένοι, δεν πάτησε την σκανδάλη.

«Ρίχτε ρε» φώναξε ο Λοχίας και πυροβόλησε πρώτος με το περίστροφο. Η σφαίρα βρήκε τον Ίωνα στο στήθος. Ένα δευτερόλεπτο μετά ακούστηκαν άλλοι οκτώ πυροβολισμοί. Ο Λοχίας πλησίασε πάνω από τον πεσμένο Ίωνα κι έριξε την χαριστική βολή.

Στην Βασιλίσσης Σοφίας, εκεί που σήμερα υπάρχει μία λευκή στήλη με απόσπασμα από την «Νεκρική Ωδή» που έγραψε ο Παλαμάς για την δολοφονία του Δραγούμη, ένας λευκοντυμένος άντρας κείτονταν μέσα σε μία λίμνη αίματος. Ένας άντρας σαν αυτούς που έγραφε ο Ίωνας στο «Μαρτύρων και Ηρώων αίμα». Τους Πατριώτες, τους ιδεολόγους, τους αγωνιστές «που αφού αποφασίσουν και αναλάβουν ένα σκοπό δεν θα σταματήσουν πιά ως τον θάνατο. Στιγμές ολιγοψυχίας θα νοιώσουν. Ίσως και κούραση και λύπη και αηδία, αλλά επειδή προβλέπουν πως το έργο τους, μπορεί και την ζωή τους να πάρει, δυσκολίες δεν βλέπουν, εμπόδια δεν γνωρίζουν και τίποτα δεν θα τους σταματήσει. Και αν στο δρόμο τους τύχουν εμπόδια τέτοια που ζητούν την ζωή ενός ανθρώπου θα δώσουν την ζωή τους»…

πηγή: elnews,gr

Read more » Διαβάστε περισσότερα...